نی نی کلینیک، راهنمای سلامت مادر و کودک
محصولی در سبد خرید نیست

بلاگ

اختلالات نقص های هنگام تولد

نقائص هنگام تولد در طول ۳ ماه اول بارداری رخ می دهد.  برخی از نقائص هنگام تولد مانند شکاف لب یا نقص لوله عصبی و نقص قلب،مشکلات ساختاری است  پزشکان با استفاده از آزمون خاص  متوجه میشوند. نقص تولد می تواند از خفیف تا شدید متفاوت باشد. برخی نتیجه ا سوء استفاده از الکل می تواند به سندرم الکل جنینی شود. برخی از نقائص هنگام تولد قابل پیشگیری است. مصرف اسید فولیک می تواند به جلوگیری از برخی نقائص هنگام تولد کمک کند. در مورد هر دارو باید با پزشکی مشورت کنید. بعضی از داروها می تواند  منجر به نقائص هنگام تولد شود.

علت بسیاری از نقائص هنگام تولد کودکان معلوم نیست، اما دکترها علت بسیاری از آنها را هم می دانند- و نیز اینکه چگونه از آنها پبشگیری کنند

زنان باید پیش از بارداری این نکات را برای جلوگیری از نقائص هنگام تولد نوزادان مورد توجه قرار دهند:

  • غذاهایی بخورید که حاوی مقدار زیادی اسید فولیک باشند، یا غذاهایی که با اسید فولیک از قبل غنی شده باشند. کمبوداسید فولیک می تواند به نوعی نقص هنگام تولد بینجامد که نقص لوله عصبی خوانده می شود.
  • برای پیشگیری از این عارضه لازم است غذاهای دارای اسید فولیک مانند سبزی های دارای برگ سبز، حبوبات، پرتقال و آبپرتقال، و نان ها، پاستاها و غلات غنی شده از اسید فولیک مصرف کنید.
  • پیش از بارداری و هنگامی که باردار هستید،  روزانه مولتی ویتامینی مصرف کنید که دست کم دارای ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک باشد.
  • پیش از اینکه باردارد شوید، برای چک آپ نزد دکتر بروید، و در طول بارداری به طور مرتب برای مراقبت پیش زایمانی به نزد دکتر بروید.
  • اطمینان حاصل کنید که داروهایی که هنگام بارداری مصرف می کنید، بی خطر هستند، در این مورد با دکترتان مشورت کنید.

آیا میمون‌ها راز اوتیسم را برملا می‌کنند؟

دانشمندان چینی با دستکاری ژنتیکی میمون‌های ماکاک و افزودن ژنی که تصور می‌شود در انسان زمینه‌ساز اوتیسم است، علائم و ویژگی‌های بیماری اوتیسم را در میمون‌ها ایجاد کردند.

نتایج این تحقیق که در نشریه “نیچر” منتشر شده این امید را ایجاد کرده که ممکن است در شناخت این بیماری و یافتن درمان آن، تحولی بزرگ در راه باشد. اوتیسم هنوز برای دانش پزشکی یک معما است، دلایل زیادی به عنوان عامل بیماری مطرح هستند که ژنتیک یکی از آنها است.
تصور می‌شود که حدود صد ژن در ایجاد این بیماری نقش داشته باشند و اگر دقیقا روشن شود که علت اوتیسم چیست، احتمال یافتن درمان بسیار بیشتر خواهد شد. تا به حال تحقیقات ژنتیکی اوتیسم روی موش‌ها انجام شده و البته همیشه این علامت سوال بزرگ وجود داشت که مغز موش را چقدر می‌توان به مغز انسان شبیه دانست.
محققان موسسه علوم اعصاب فرهنگستان علوم چین در شانگهای می‌خواستند مغز میمون‌ها را بررسی کنند تا نتایج، قابلیت بیشتری برای تعمیم به انسان داشته باشد.  آنها برای این کار ژن MECP۲ انسان را در نظر گرفتند. بسیاری از کسانی که علائم اوتیسم دارند، و همچنین کسانی که مبتلا به سندروم رت هستند (اختلال شدید ماده خاکستری مغز)- یک نسخه اضافی از ژن MECP۲ دارند.  این پژوهشگران در سال ۲۰۱۰ قدمی بزرگ برداشتند.

آنها ژن MECP۲ را به یک ویروس بی‌ضرر متصل کردند که به عنوان وسیله نقلیه، ژن را به تخمک نوعی ماکاک خرچنگ‌خوار (Macaca fascicularis) منتقل کند.
۹۴ تخمک‌ با لقاح مصنوعی (IVF) بارور شدند. ۵۳ رویان حاصل را در رحم ۱۸ میمون‌ ماده قرار دادند. ۹ میمون باردار شدند. حاصل هشت نوزاد زنده بود که بین یک تا هفت نسخه اضافی از ژن MECP۲ داشتند. چهار نوزاد هم مرده به دنیا آمدند که بررسی مغز آنها نشان داد نسخه‌های اضافی ژن در مغز آنها فعال شده و خود را بیان کرده بود.  این نشانه، محققان را امیدوار کرد. یک سال بعد پژوهشگران نشانه مثبت دیگری یافتند.
میمون‌های دستکاری شده که یک ساله شده بودند، علامت عجیبی نشان دادند؛ آنها به شکلی عجیب در دایره‌های کوچک دور خود می‌چرخیدند، بقیه میمون‌ها را نادیده می‌گرفتند و اگر به آنها نگاه می‌شد با اضطراب خرخر می‌کردند. زیلونگ کیو متخصص زیست‌شناسی مولکولی و از نویسندگان این تحقیق می‌گوید: “اگر میمون دیگری سر راه آنها قرار می‌گرفت، یا از رویش می‌پریدند یا از کنارش رد می‌شدند و بعد دوباره به مسیر مدور خود بر‌می‌گشتند.”
پژوهشگران با مجموعه بررسی‌هایی که انجام دادند، متوجه شدند تمام میمون‌های دستکاری شده حداقل یک علامت اوتیسم مثل رفتارهای تکراری و اجتماع‌گریز داشتند. این علائم در میمون‌های نر شدیدتر بود، مشابه انسان‌هایی که نسخه اضافی ژن MECP2 دارند.

اسکن مغز کودک چهار ساله اوتیستیک، نقاط سیاه نشانه فعالیت بسیار کم مغز هستند و در مناطقی که زبان، فکر و ادراکات بینایی را کنترل می‌کنند دیده می‌شوند. اما هنوز این موضوع روشن نبود که میمون‌ها چقدر نمونه خوبی برای تحقیق در باره اوتیسم هستند. همین شد که مقاله علمی آنها در این باره در سال ۲۰۱۳ رد شد.
آقای کیو می‌گوید: “ما باید نشان می‌دادیم که این ژن‌ها چه تغییری ایجاد می‌کنند.”
راه حل در نسل بعدی میمون‌های دستکاری شده یافت شد. محققان با سرعتی بی‌سابقه میمون‌های دستکاری شده را به تولید مثل رسانده بودند.  آنها بیضه میمون‌های نر ۲۷ ماهه -که هنوز از نظر جنسی بالغ نیستند- را برداشتند و آن را در آزمایشگاه به بلوغ رساندند. بعد این بافت را به پشت موش‌های اخته شده پیوند زدند. اسپرم تولید شده برای باور کردن تخمک میمون‌هایی استفاده شد که دستکاری ژنتیکی نشده بودند. بچه‌هایی که به دنیا آمدند در ۱۱ ماهگی علائم اوتیسم نشان دادند؛ این یعنی “هم ژن و هم علائم به نسل بعدی منتقل شده بودند”، دیگر نمی‌شد شواهدی را که این تحقیق فراهم کرده بود نادیده گرفت.
با این حال سوال‌های باقیمانده هم کم نیستند. مثلا نمی‌توان گفت علائمی که میمون‌های دستکاری شده نشان دادند در واقع چقدر شبیه علائم اوتیسم در انسان هستند. به خصوص اینکه این میمون‌ها بعضی از علائم ژن MECP2 در انسان را نشان نمی‌دادند؛ مثل تشنج و اختلالات شناختی.
علت شاید این باشد که “فعالیت و بیان این ژن در میمون مکانیسمی متفاوت با انسان دارد” و خود پژوهشگران هم به این محدودیت اذعان دارند. بنابراین هنوز درباره اینکه آیا اتفاقات مغز میمون را می‌توان به مغز انسان تعمیم داد باید محتاط بود. اما یک چیز فعلا روشن شده، میمون احتمالا مدل بسیار بهتری از موش و موش خرما برای بررسی اختلالات روانپزشکی انسان است.

علاوه بر این اگر شیوه‌ پژوهشگران چینی موفق باشد، تحقیق درباره دیگر بیماری‌های روانپزشکی مثل آلزایمر یا اسکیزوفرنی را هم می‌تواند متحول کند و راه را برای شناخت بیشتر و درمان موثرتر این بیماری‌ها باز کند. البته استفاده از میمون برای مطالعه مغز انسان هم دشوار است هم پرهزینه، اما به گفته مو-مینگ پو، مدیر موسسه علوم اعصاب شانگهای، این کار ضروری است: “ما فکر می‌کنیم در درازمدت تحقیق روی نخستی‌سانان -غیر از انسان- در یافتن درمان و ساخت دارو برای بیماری‌های عصب‌شناختی و روانپزشکی انسان یک ضرورت قطعی است.”
اما آزمایش روی حیوانات هم ملاحظات خود را دارد هم مخالفان خود را.  محققان چینی می‌گویند که در این تحقیق، اصول اخلاقی مطابق آنچه در اروپا و آمریکا جا افتاده- “اکیدا” رعایت شده است.
از این گذشته، همه موارد اوتیسم در واقع بعنوان یک بیماری در نظر گرفته نمی‌شود، اوتیسم در واقع طیف است، از بسیار خفیف تا بسیار شدید با تفاوت‌ها و ویژگی‌هایی که در هر فرد متفاوت است. اوتیسم همچنین با طیفی از بیماری‌های مختلف مربوط است، بنابراین شاید فقط “یک مدل حیوانی” برای پاسخ دادن به معماهای این اختلال مرموز کافی نباشد.

با کودک بیش فعال چه باید کرد؟؟

از موارد مشکلی که گاه در مرکز با آن مواجه می شویم کودکانی هستند که ضمن داشتن مشکل عقب ماندگی ذهنی از مشکل پر فعالیتی نیز رنج می برند و البته بگوئیم دیگران از این مشکل آنها رنج می برند نیز دور از واقعیت نیست پرفعالیتی که اکثرا” نشانه ای از اختلال کمبود توجه و تمرکز است وقتی با عقب ماندگی ذهنی توام شود مشکل را دو چندان می کند.

پرفعالیتی با آنچه که به ” شیطان بودن ” معروف است متفاوت است . بعضی از کودکان شاید ذاتا” نسبت به کودکان دیگر ” شلوغ تر ” باشند و این امکان دارد به دلایل ارثی یا تربیتی و محیطی باشد .( و نه آسیبی به مغز)  کودکان شلوغ در عین حال می توانند بر روی یک فعالیت متمرکز شوند و در زمانهائی خودشان را کنترل کنند و اصطلاحا ” پسر یا دختر خوبی ” شوند .می توانند در  زمانهای طولانی یک جا بنشینند و به تماشای کارتون مورد علاقه اشان بپردازند یا برای بازی کردن با دیگران نوبت را رعایت کنند و خطر و موقعیت های خطر زا را تشخیص می دهند . اما کودکان پر فعالیت این چیز ها را ندارند –در اکثر موارد نمی توانند برای مدتی  یک جا بنشینند- نمی توانند فعالیتی را برای مدتی نسبتا طولانی ادامه دهند حتی اگر در ابتدا به آن علاقه نشان بدهند – نمی توانند در بازی با بچه های دیگر نوبت را رعایت کنند  و قادر به تشخیص موقعیت های خطر زا نیستند و  اصولا در کسب اخلاق دیگر پیروی که یکی از ملزومات یادگیری است مشکل دارند.

آموزش های معمول به این کودکان چندان نتیجه ای نخواهد داشت مگر اینکه ما ابتدا ملزومات یاد گیری را که در آنها ضعیف است تقویت نمائیم ضمن اینکه در کنار اهدافی که ذکر خواهم کرد می توانیم بتدریج بعضی آموزشهای جانبی را وارد کنیم که خود برای ارزیابی پیشرفت کودک در آمادگی اش برای اعمال آموزشهای معمول مفید می باشد. بنابراین برنامه اولیه ما برای این کودکان شامل موارد ذیل می باشد :

— تمرین نشستن طولانی تر روی  صندلی (استمرار نشستن ) با استفاده از فعالیت های مختلف ( Lego -Pegboard-  Puzzle    نخ و مهره -سفال – کلاژ – رنگ آمیزی و غیره )

— افزایش تحمل کاری با زمانبندی فعالیت های محوله ( این زمانبندی در فعالیت هائی مثل نخ و مهره می تواند با تعیین تعداد مهره ها انجام شود مثلا در شروع با ۵ مهره و سپس در مراحل بعدی تعداد مهره ها افزایش یابد.) باید در هر مرحله فعالیتی که به کودک داده می شود طوری زمانبندی گردد که کمی بالاتر از سطح فعالیت او باشد و بتدریج زمان آن افزایش یابد.

— تقویت” اخلاق دیگر پیروی”   کودک باید یاد بگیرد که نمی تواند به خواست خود کاری را که به او محول می شود نیمه تمام بگذارد حتی اگر ما دستهای کودک را بگیریم و با همدیگر کار را تمام کنیم  و یا اینکه طوری  وانمود کنیم که این ما بودیم که تصمیم گرفتیم به فعالیت پایان دهیم  مثلا با اظهار کودک  فعالیت را متوقف نکنیم اما بزودی” تصمیم بگیریم ” که فعلا بسه!

( سه مورد بالا کاملا در ارتباط با هم هستند و پیشرفت در هرکدام پیشرفت موارد دیگر را هم تسهیل می کند ضمن اینکه تامین کننده هدف اصلی یعنی افزایش توجه و تمرکز نیز می باشد .)

— استفاده از فعالیت های حرکتی درشت بصورت هدفمند مثل راه رفتن روی نرده تعادلی و حرکت درون نردبان افقی و و حرکت بر روی سکوهای مختلف الارتفاع و پرتاب هدفمند توپ داخل سبد و ….در افزایش توجه و تمرکز نقش اساسی دارد و حتما باید در برنامه گنجانده شود.

بعضی از همکاران با این تصور که پر فعالیتی این کودکان ناشی از انرژی زیاد آنهاست پیشنهاد می کنند با فعالیت های حرکتی سنگین آنها را خسته کنید .اما من با این روش کاملا مخالفم و معتقدم که کارهای بی هدف حرکتی مثل دویدن بی جهت  باعث آشفتگی بیشتر کودک می شود و ممکن است رفتار های مختل را در او بیشتر نماید .

دارو درمانی در کنار برنامه های فوق اکثرا” کمک کننده است اما باید یه عوارض جانبی دارو ها نیز توجه نمود ضمن اینکه همه کودکان به یک نحو به دارو ها پاسخ نمی دهند.

با بچه های لجباز چه کنیم؟

بچه ها از ۳ سالگی نه گفتن را یاد می گیرند و لجبازی ها شروع می شوند. این نوعی اعلام استقلال است. این خیلی مهم است که بچه ها نه گفتن را یاد داشته باشند پس مهم است که با لجبازی ها چطور مقابله کنیم. با كمي خلاقيت و ابتكار مي توانید بدون نگراني و عصبانيت راه حل هاي خوبی پیدا کنید.
• او را بخندانيم! وقتي كه آنها مي خندند، هم فکرشان مشغول است هم دفاعشان می شکند.

• خاطرات دوران كودكي خود را تعريف كنيم! بهترين روش براي سر گرم كردن فرزندمان در مواقع ضروري داستان گفتن است. حتي اگر داستان ساختگي باشد

• آهنگين صحبت كنيم! مي توانيم زمان آواز خواندن، يك يا دو كلمه را اشتباه تلفظ كنيم.با اين كار حواس فرزندمان به اشتباه ما بيشتر از کارهایی مثل لباس پوشیدن یا مسواك زدن جلب مي شود.

• تغيير صدا بدهيم! با تغيير دادن صدايمان براي كودكان داستان هاي جالب تعريف كنيم مانند صحبت كردن پيرزن بي دندان، صحبت كردن با لهجه هاي مختلف، حرف زدن بچه گانه و يا هر تقليد صدايي كه مي توانيم انجام دهيم.

• به او رازي را بگوييم! “من مي خواهم يك راز خيلي مهم را به تو بگويم. مي خواهي آن را بشنوي؟” وقتي كه او با سر بله گفت او را بغل كنيم و چيزهاي جالب و شيرين را در گوشش بگوييم؛بعد می توانیم او را همراه کنیم.

• روي نكات مثبت تاكيد بيشتري كنيم! آيا فرزندمان از دست شستن قبل از شام يا شامپو زدن متنفر است؟ تعريف و تمجيد كردن از يك مدل قديمي ترفند خوبي است بگوييم هر وقت كه سرت رابا شامپو مي شويي، موهايت بسيار براق و زيبا به نظر مي رسند، هم چنين بوي خوبي مي دهد.

عوامل موثر در دیر به حرف افتادن کودکان

درست است که دیر به حرف افتادن کودکان،تا حدودی امری ارثی قلمداد می شود ؛ اما نمی توان نقش عوامل محیطی و چگونگی برخورد والدین با کودکان را نادیده گرفت.

صحبت کردن با کودک،مهم ترین گام در آموزش زبان به حساب می آید ؛

هر چند ممکن است برخی تصور کنند که صحبت کردن با کودکی که نمی تواند پاسخ آنان را بدهد فایده ای ندارد، مطالعات انجام شده نشان داده است که مادران به ویژه ،نقش بی نظیری در رشد کلامی فرزندان خود دارند .

متخصصان بر این باورند که در طول مرحله رشد سریع واژگان ، یعنی فاصله ی بین ۱۲تا ۱۸ ماهگی، فعالیت های کلامی در خانه ، می تواند بسیار تاثیرگذار باشد.

فعالیت هایی مثل:

* خواندن شعر و سرود

* انجام بازی های تصوری

* خواندن کتاب برای طفل

* تعامل چهره به چهره با وی

افراد بزرگسال،با صحبت کردن شمرده ، بلندتر کردن صدای خود و همراه با مبالغه در ادای زیر و بم ها،کار شنیدن و بازشناسی الگوهای کلامی را برای کودک راحت تر می کنند.

پژوهش های مختلف نشان داده اند که رشد تکلم دختران ،سریع تر از پسران است و دختران به طور متوسط کمی پیش از پسران سخن گفتن را آغاز می کنند.

کودکانی که با بزرگسالان معاشرند، نسبت به گروه دیگر،از نظر رشد کلامی پیشرفته ترند و این پیشرفت را هم در تعداد واژگان و هم در ساختار کلامی خود نشان می دهند

کودکانی که بیشترین ارتباط را با هم سن و سال های خود دارند ، بیشتر به بازی می پردازند و کمتر از گفتگو استفاده می کنند.

به طور کلی می توان گفت که هرقدر میزان تشابه سنی کودکان معاشر با یکدیگر ، بیشتر باشد، رشد کلامی آنان کم تر است. این امر به ویژه در مورد کودکان دوقلوی همسان به وضوح بیشتر مشاهده شده است .

صحبت کردن با بزرگسالان و خواندن کتاب برای آنان می تواند رشد تکلم را در ایشان افزایش دهد.

آزمونی برای تشخیص کودکان بیش فعال

این آزمون به شما کمک می‌کند دریابید فرزندتان به مشکل بیش‌فعالی و کم‌توجهی دچار است یا نه.

خیلی از پدر و مادرها فکر می‌کنند اگر فرزندشان جنب و جوش زیادی داشته و بازیگوش باشد، حتما بیش‌فعال است…

هنگام جواب دادن به سوال‌های زیر، این نکته‌ها را در نظر داشته باشید:

• سن فرزندتان را در نظر بگیرید.
• رفتار فرزندتان را در ۶ ماه گذشته ملاک پاسخ دادن قرار دهید.
• توجه کنید که این آزمون به تنهایی نباید ملاک تشخیص یا درمان یک کودک باشد.

گزاره‌های زیر را بخوانید و برای هریک، یکی از گزینه‌های روبه‌رو را انتخاب کنید (امتیاز هریک از گزینه‌ها در مقابل آنها نوشته شده) و در نهایت، مجموع امتیازهایتان را حساب کنید و تفسیر آزمون را بخوانید.

قسمت اول:

۱) فرزندتان به جزییات توجه نمی‌کند یا در انجام تکالیف مدرسه‌اش اشتباه‌های ناشی از بی‌دقتی دارد؟

۲) به سختی می‌تواند توجهش را حین انجام یک کار و تا پایان آن حفظ کند؟

۳) وقتی مستقیما با او صحبت می‌کنید، به نظر می‌رسد گوش نمی‌دهد؟

۴) باوجود داشتن میل باطنی به انجام کارها و فهمیدن دستوراتی که به او داده می‌شود، به دستورات درست عمل نمی‌كند و نمی‌تواند کاری را به پایان برساند؟

۵) به دشواری می‌تواند به وظایف و فعالیت‌هایش نظم دهد؟

۶) کارهایی که به تلاش مداوم ذهنی نیاز دارند، دوست ندارد و از انجام آنها طفره می‌رود؟

۷) وسایل لازم برای انجام کارها یا تکالیفش را گم می‌کند؟ (مداد، کتاب، اسباب بازی و …)

۸) صداها یا محرک‌های دیگر به آسانی حواسش را پرت می‌کنند؟

۹) در فعالیت‌های روزانه‌اش فراموشکار است؟

۱۰) با دست‌هایش ور می‌رود یا پاهایش را تکان می‌دهد و وقتی نشسته، سر جایش وول می‌خورد و می‌لولد؟

۱۱) مواقعی که لازم است سر جایش بنشیند، صندلی را ترک می‌کند؟

۱۲) مواقعی که لازم است سر جایش بنشیند، بیش از حد به دور و اطراف می‌دود و از صندلی‌ها بالا می‌رود؟

۱۳) انجام بازی‌های بی‌سر و صدا برایش دشوار است؟

۱۴) تمام روز در حال حرکت است، انگار در بدنش موتور کار گذاشته‌اند؟

۱۵) بیش از حد حرف می‌زند؟

۱۶) وقتی از او سوال می‌پرسید، قبل از اینکه سوال تمام شود، با عجله جواب می‌دهد؟

۱۷) رعایت نوبت برایش دشوار است؟

۱۸) وسط حرف دیگران یا کار آنها می‌پرد؟

۱۹) با بزرگسالان بحث می‌کند؟

۲۰) از کوره در می‌رود؟

۲۱) آگاهانه از خواسته‌ها و قوانین بزرگسالان سرپیچی می‌کند؟

۲۲) عمدا دیگران را اذیت می‌کند؟

۲۳) دیگران را مسوول خطاها یا بدرفتاری‌های خود می‌داند؟

۲۴) حساس است و به سادگی از دیگران می‌رنجد؟

۲۵) عصبانی یا بی‌میل است؟

۲۶) كینه‌توز است و دوست دارد تلافی کند؟

۲۷) قلدری می‌کند، دیگران را تهدید می‌کند یا می‌ترساند؟

۲۸) کتک‌کاری به راه می‌اندازد؟

۲۹) برای فرار از کارهایی که باید انجام دهد، یا خلاص شدن از دردسر، دروغ می‌گوید و دیگران را گول می‌زند؟

۳۰) از مدرسه فرار می‌کند؟

۳۱) دیگران را آزار فیزیکی می‌دهد؟

۳۲) اشیا ارزشمند دزدیده است؟

۳۳) عمدا وسایل دیگران را خراب می‌کند؟

۳۴) اشیایی را به کار برده که می‌توانند صدمه جدی ایجاد کنند. (چاقو، چوب، آجر، اسلحه)

۳۵) حیوانات را آزار می‌دهد؟

۳۶) عمدا آتش روشن می‌كند که خرابی به بار بیاورد؟

۳۷) بی‌اجازه وارد خانه یا محل کار یا ماشین کسی می‌شود؟

۳۸) شب بدون اجازه از منزل بیرون می‌ماند؟

۳۹) شبانه از منزل فرار کرده است؟

۴۰) کسی را مورد سوءاستفاده جنسی قرار داده است؟

۴۱) مضطرب، هراسان یا نگران است؟

۴۲) به خاطر احتمال خطا، از امتحان چیزهای جدید می‌ترسد؟

۴۳) احساس بی‌ارزشی یا حقارت می‌کند؟

۴۴) به دلیل بروز مشکلات، خودش را سرزنش و احساس تقصیر می‌كند؟

۴۵) احساس تنهایی می‌کند و حس می‌کند کسی او را نمی‌خواهد و دوست ندارد. می‌گوید: «کسی من را دوست ندارد.»

۴۶) ناراحت، غصه‌دار یا افسرده است؟

۴۷) نگران رفتار و ظاهر خود است و همیشه خجالت می‌کشد؟

تفسیر آزمون

اگر شما هم فکر می‌کنید فرزندتان بیش‌فعال است، این آزمون به شما کمک می‌کند تا این حدستان را ارزیابی کنید، اما دقت داشته باشید که این آزمون به تنهایی نمی‌تواند و نباید ملاک تشخیص قرار گیرد. همچنین پاسخ مثبت به یک یا چند سوال نشانه وجود مشکل نیست. برای تفسیر نمره‌های آزمون به نکته‌های زیر توجه کنید:

• الف) اگر بین سوال‌های ۱ تا ۹ حداقل به ۶ سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده‌اید و در بین سوال‌های ۴۸ تا ۵۵ حداقل یك پاسخ «مشکل اندکی دارد» یا «مشکل جدی دارد» دارید، احتمالا كودكتان با اختلال کم‌توجهی روبروست.

• ب) اگر در بین سوال‌های ۱۰ تا ۱۸ حداقل به ۶ سوال پاسخ «اغلب» یا «تقریبا همیشه» داده‌اید و در بین سوال‌های ۴۸ تا ۵۵ حداقل یک پاسخ « مشکل اندکی دارد» یا «مشکل جدی دارد» داشته‌اید، احتمالا فرزندتان با اختلال بیش‌فعالی روبراست.

• ج) اگر هر دو نتیجه «الف» و «ب» را از آزمون گرفته‌اید، احتمالا كودكتان با اختلال بیش‌فعالی و کم‌توجهی (ADHD) روبراست.

قسمت دوم:

عملکرد کودک

۴۸) عملکرد کلی فرزندتان در مدرسه چگونه است؟

۴۹) خواندن فرزندتان چگونه است؟

۵۰) نوشتن فرزندتان چگونه است؟

۵۱) ریاضی فرزندتان چگونه است؟

۵۲) ارتباط او با والدینش چطور است؟

۵۳) ارتباط او با خواهر و برادرش چطور است؟

۵۴) ارتباط او با همسالانش چطور است؟

۵۵) مشارکت او در فعالیت‌های جمعی (مانند بازی‌های تیمی) چگونه است؟

چه می‌توان کرد؟

اگر نتایج الف، ب، یا ج گرفته‌اید، حتما فرزندتان را نزد یک روان‌پزشک یا روان‌شناس ببرید. تشخیص اختلال کم‌توجهی و بیش‌فعالی (ADHD) به این سادگی‌ها نیست. حتی بعد از انجام این آزمون نیز نمی‌توان به تشخیص قطعی رسید، بنابراین بهتر است قبل از اینکه هرگونه برچسبی به فرزندتان بزنید، برای ملاقات با یک روان‌پزشک یا روان‌شناس برنامه‌ریزی کنید. بدون مشورت با روان‌پزشک در مورد وضعیت فرزندتان تصمیم نگیرید و به خصوص در حضور کودک در مورد بیش‌فعالی حرفی نزنید.

آشنایی با مشاهیر مبتلا به اتیسم

درحالیکه به نظر می¬آید اوتیسم یک “بیماری امروزی” باشد، تاریخ و اسناد نشان می¬دهد که بسیاری از چهره¬های مشهور تاریخ احتمالاً مبتلا به گروه اوتیسم بوده¬اند. اگرچه بسیاری از گزارش¬ها به دلیل نبودن اسناد کامل و جامع، از نظر علمی قابل استناد نیستند،

آلبرت اینشتین       

اینشتین در روابط اجتماعی دچار مشکل بود، حساسیت لامسه­ای داشت، خیلی باهوش بود و در عین حال گاهی اوقات توانایی­های زبانی­اش دچار مشکل می­شد، و در مدرسه با مشکل یادگیری مواجه بود. دلیل اینکه اینشتین در مدرسه لحظات سختی را هنگام یادگیری می­گذراند، احتمالاً می­تواند این باشد که او امکانات لازم و روش­های آموزشی که برای کودکان اوتیسمی لازم است را در اختیار نداشته است. به همین دلیل، این موضوع گواه خوبی است که شخصی با چنین بهره هوشی و سرشار از ایده­ در مورد جهان، در مدرسه دچار افت باشد و منطقی است که او با وجود هوش سرشارش، در برقراری ارتباط با سایرین ناتوان بوده و نتوانسته مشغول به کار شود. بسیاری از افراد همانند اینشتین تمایلی به غذاها نداشته و همچنین نسبت به وعده­های غذایی که زمان معینی دارند نیز بی­میل هستند. بسیاری از بیماران اوتیسمی همانند اینشتین نسبت به غذاها بی­میل بوده و ارزشی برای زمانبندی وعده­ها قائل نیستند. با این حال اینشتین به غذایی که می­خورد اهمیتنمی­داد و هیچ شکایتی نمی­کرد. اما بسیاری از بیماران اوتیسمی دیگر، به رنگ، بافت و بوی غذاها بسیار حساس هستند، البته اگر اصلاً از آن غذا بیزار نباشند. بی­دقتی او نسبت به زمان و لزوم غذا خوردن در عوض گیر دادن به اینکه چه غذایی بخورد، تا حدی با بیشتر بیماران اوتیسمی متفاوت است. با این حال همه بیماران اوتیسمی باهم متفاوت اند، به همین دلیل، اینکه آیا این ویژگی باید جزء ویژگی­های اوتیسم قلمداد شود یا خیر، مشخص نیست.اینشتین با زنی در ارتباط بود که بعدها با هم ازدواج کرده و صاحب سه فرزند شدند. به نظر می­آید که ازدواج آنها مشکلاتی در پی داشته، اما به هرحال آنها سه فرزند داشتند. با اینکه او به فرزندانش عشق می­ورزید و به آنها توجه می­کرد اما نمی­توانست تحمل کند که آنها لمسش کنند. این یکی از خصوصیات بارز اوتیسم به نظر می­آید. باید توجه داشت اینشتین بسیارمتفاوت بود و همین تفاوت­ها بود که باعث پیشرفت نظرات وی و درنتیجه شهرت امروزی او شد. این مطلب باید ما را به فکر بیندازد تا در مورد افرادی که فکر می­کنیمبا دیگران متفاوت­اند، تجدیدنظر کنیم و بفهمیم که متفاوت بودن چیز بدی نیست.

ولفگانگ آمادئوس موتسارت

در نوشته­ها و اسناد مکرراً ذکر شده که تیک­های تکراری زیادی در صورت موتزارت دیده شده و دست و پاهایش تکانهای غیر ارادی پی­درپی داشت. اعتقاد بر این بود که شنوایی موتزارت نیز بسیار حساس بود و صداهای بلند او را از نظر جسمی بیمار می­کرد. سایر اطلاعات نشان می­دهد که او بیش از اندازه فعال بود. موتزارت نمی­توانست گفت­وگوی علمی انجام دهد و در مکالمات خود با دیگران بی­دقت و بی­پروا بود و خلق و خویش مدام تغییر می­کرد و بی ادب بود. گفته شده روزی موتزارت حوصله­اش سر رفته بود و روی میز و صندلی­ها می­پرید و از روی آنها راه می­رفت و مثل گربه میومیو می­کرد و پشتک می­زد. نامه­های موتزارت نشان می­دهد که وی مبتلا به پپزواک گویی یا اکولالیا بوده که می­تواند روشی برای برقراری ارتباط افراد اوتیسمی باشد. این ویژگی­ها بیانگر این است که موتزارت مبتلا به طیف اوتیسم بوده است.

اسحاق نیوتن

نیوتن بسیار ساکت بود و در گفت و گوهای کوتاه یا مکالمات روزمره خیلی خوب عمل نمی­کرد. تمرکز او روی کارهایش غیر عادی بود و زمانی که از کارش جدا می­شد، برایش بسیار سخت بود. او اغلب آنقدر روی کارهایش متمرکز بود که فراموش می­کرد چیزی بخورد. این ویژگی در افراد اوتیسمی بسیار شایع است و تمرکز بیش از حد، اغلب مانع می­شود فعالیت­های دیگر توجه فرد را به خود جلب کنند. نیوتن نمی­توانست به راحتی دوست پیدا کند یا حتی دوستی خود را با دیگران حفظ کند چون رفتارش دوستانه به نظر نمی­آمد و این را هم نمی­دانست که با افرادی که آنها را دوست خود می­دانست چگونه صحبت کند. نیوتن وابستگی شدیدی به فعالیت­های روزمره داشت. برای مثال اگر قرار بود سخنرانی کتد، آن سخنرانی چه مخطب داشت، چه نداشت، انجام می­شد.

 

فراورده های لبنی وغلات ویژه برای افراد دارای اتیسم

پس از حذف گلوتین و کیسین از برنامه غذایی، برخی از افراد دارای اتیسم علایم خفیفی مبنی بر وجود تغییر گزارش کرده اند و تعدادی از افراد پیشرفتهای چشمگیری در گفتار و یا علایم رفتاری نشان دادند.
حذف گندم و لبنیات از رژیم غذایی یکی از نخستین گام هایی است که اغلب پس از تشخیص اتیسم برای فرزندتان  پیشنهاد می شود. به طور معمول، متخصصان برنامه غذایی فاقد  گلوتین (گندم، جو، چاودار و برخی حبوبات دیگر ) و بدون کیسین ( شیر و محصولات برگرفته از شیر ) رژیم – رژیم غذایی بدون GF / CF –  را برای افراد دارای اتیسم تجویز می کنند. چرا این رژیم می تواند کارایی داشته باشد ؟ نظریه قابل طرح در این زمینه معتقد است که گلوتن و کیسین مسئول تجزیه ناقص پپتید های غذایی هستند. توجیه دیگر این است که  اختلال در نظم سیستم ایمنی بدن باعث ارائه پاسخ ایمنی غیر طبیعی می شود، و بدن با حمله به خود در برابر این مواد از خود واکنش نشان می دهد.  

شروع رژیم غذایی  بدون گلوتین و کیسینمی تواند  دشوار باشد.تصمیم گیری در باره استفاده از چنین برنامه ای نیز می تواند سخت باشد. شناسایی محصولات حاوی گلوتین و کیسین نیز می تواند مشکل باشد. اما پس از اینکه به آن عادت کردید، مانند هر رژیم غذایی دیگر حفظ آن دیگر دشوار نخواهد بود. فقط باید بیاد داشته باشید که رژیم غذایی را امتحان کنید و دشواری های آن را بپذیرید و در انتها به فردی دارای اتیسم با شادی بیشتر، سالم تر و عملکردی بالاتر دست خواهید یافت. بنظر می آید زندگی با چنین فردی در مقایسه با زندگی با کودکی با عملکردهای سطح پایین بهتر باشد.

 

در مسیر انتخاب کرده برای تغذیه فرزندتان ثابت قدم باشید و توصیه های زیر را به خاطر بسپارید:

۱٫ نخست سعی کنید که مواد لبنی را حذف کنید.

متخصصان تغذیه اغلب توصیه می کنند که برنامه رژیم غذایی خاص را با حذف شیر آغاز کنید زیرا که بدن می تواند به سهولت بیشتری خود را از شر علایم شیر/کیسین رها کند و به دلیل اینکه محصولات لبنی  برای سیستم ایمنی بدن کودکان دارای اتیسم مشکلات بیشتری ایجاد می کند. اگر بهبودی روی داد، در نخستین روزهای هفته علایمی از آن را مشاهده خواهید کرد، اما تغییرات می تواند  کم کم ایجاد شود.

۲٫سعی کنید به مدت دو هفته از برنامه بدون لبنیات برای فرزند خود استفاده کنید.

اگر شما مطمئن نیستید اگر فرزند شما  بهره ای از رژیم غذایی انتخاب شده می برد، می تواند برنامه قبلی را با میزان اندکی شیر آغاز کنید و علایم پس از اضافه کردن مجدد شیر را در نظر گیرید.  اگر رفتار کودک پس از دریافت مجدد شیر تغییر کند و بدتر شود،  باید فرزند تان را به برنامه غذایی بدون شیر و لبنیات برگردانید. اگر به طور مشخصی پس از چالش حذف  6 تا ۸ هفته ای غذای خاصی از برنامه تغذیه ای کودکتان و مصرف مجدد آن شاهد بدتر شدن رفتار کودکتان باشید، با اطمینان می توان چنین فرض کرد که کودک نسبت به آن غذا دارای حساسیت است.  اگر پس از دو ماه چالش حذف غذا  هیچ تغییری در رفتار کودک مشاهده نکردید واقعیت این است که  کودک فاقد حساسیت غذایی نسبت به این غذا است.

۳٫ سعی کنید که برنامه حذف گلوتین/ گندم را اجرا کنید.

برای بررسی اثر این شیوه بین سه تا شش ماه فرصت دهید؛ ممکن است مشاهده اثر یک رژیم غذایی فاقد گلوتین تا شش ماه  وقت بخواهد زیرا برای اینکه بدن بتواند خود را از علایم چنین ماده ای رها کند، چنین زمانی مورد نیاز است.

 فرد  دارای حساسیت نسبت به اثرات پروئین حتی پس از مصرف مقدار اندکی از آن اثرات مخرب را احساس خواهد کرد، بنابراین گلوتین و کیسین را به طور کامل از برنامه غذایی آنان حذف کنید.  

 نویسنده: دکتر صمدی